Кәккүк моңы
Кәккүк кайтты туган җирләренә,
Тавыш бирде алсу иртәдә!
Әйдә, кайтып тыңла кәккүк моңын —
Сагыш йотып йөрмә чит җирдә!
Кәккүк кайтты туган җирләренә,
Тавыш бирде алсу иртәдә!
Әйдә, кайтып тыңла кәккүк моңын —
Сагыш йотып йөрмә чит җирдә!
Ай батканда, таң атканда
Уздым җырлап урамнардан.
Ай батканда, таң атканда
Кемнәр язмыш юрамаган?!
Кыйгак-кыйгак кыр казлары
Очып киттеләр ерак.
Бер уйландым, бер моңландым
Утырып еламадым чак.
Урманда ялгыз кәккүк кычкыра,
Аның моңнары йөрәккә тула.
Нигә ул шулай моңая икән,
Үткән гомерен сагына микән?
Сансыз көннәремне санама, син,
Күзләреңне яшькә манчыма.
Ышанмыйм мин, кәккүк, юравыңа,
Ышанмыйм мин сиңа тамчы да.
Күкләрдә оча күгәрчен
Сыңарын эзли микән.
Әллә илгә шул биектән
Тынычлык тели микән.
Күгәрченнәр ояда,
Оялары пыяла.
Күгәрчен кебек гөрләшеп,
Күк күгәрчен, сандугачым,
Яшик бергә дөньяда.
Күк күгәрчен күктә уйный,
Күләгәсе җирдә уйный.
Минем күңелем сине уйлый,
Күк күгәрчен, сандугачым,
Синең күңелең кемне уйлый?
Син дә күгәрчен идең лә,
Мин дә күгәрчен идем;
Һаваларда очып йөрсәм,
Күреп сөйләшер идем.
Чия ата, чия ата,
Чия ата чәчелеп.
Чия чемнәрендә булсаң,
Алыр идем яшереп.