И, кара каш, бөдрә чәч
Алма яфрагы (чәчәге) коела,
Әкерен искән җил белән.
Белмисең шул хәлләремне,
Бер күрергә тилмерәм (зар булам).
Алма яфрагы (чәчәге) коела,
Әкерен искән җил белән.
Белмисең шул хәлләремне,
Бер күрергә тилмерәм (зар булам).
Яшел дә чирәмнең буйларында — и, аппак,
Ки мамык калфак;
Атым йөри ефәк тышаулы, шул,
Атым йөри ефәк тышаулы.
Яшь вакыт ул — ямьле вакыт,
Гомереңдә бер генә.
Янсаң, көйсәң, «Уф» та димә,
Тик уйна да көл генә!
Атлар җиктем мин чанасыз,
Чыгып киттем чарасыз.
Күрер күзгә зур да түгел,
Чибәрлеккә чамасыз.
Беренче кат сөю дәрте белән
Елмайганың минем исемдә.
Күзләреңә карап: «Сөям», — дигәч.
Оялганың минем исемдә.
Һай!.. Иртәнчәккәй торып, бер карасам,
Уң кулында көмеш йөзек,
Куш беләзек, билкәй нәзек,
Чаңк-чаңк итә Ирәндек бөркете,
Һай!.. Чаңк-чаңк итә Ирәндек бөркете.
Күмелгәнсең ак мамык мендәргә,
Толымнарың җәеп син, иркәм.
Сине өзелеп сагынып,
Сөю белән янып,
Тәрәзәңне чиртәм мин иртән.
Иркәң буласым килә,
Бикәң буласым килә.
Җилләреңә буйсынырлык
Җилкән буласым килә.
Иркәм, синең тирән, күз карашынң
Ялкын булып үрли күңелгә;
Шулай ялкынланып сөю хисе белән
Яшәрмен мин бөтен гомергә.
Иркәм, синең назлы карашыңны
Көндә төштә күреп уянам.
Йомшак, алсу татлы иренеңне
Күпме үпсәм, үбеп туя алмам, туя алмам.