Килмисең син көлеп
Таңнарда уянам,
Таңнарда уйланам —
Мин сине һаман да юксынам.
Көннәрем төн кебек,
Килмисең син көлеп —
Дөньяда яшәвем юк сыман…
Таңнарда уянам,
Таңнарда уйланам —
Мин сине һаман да юксынам.
Көннәрем төн кебек,
Килмисең син көлеп —
Дөньяда яшәвем юк сыман…
Берсен-берсе күзләп,
Үскән туфрак эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сиңа тарта күнел,
Кайтчы, иркәм, кайтчы яныма.
Чәчәкле җәй үтте,
Моңсу көзләр җитте —
Очар кошлар китте тезелеп.
Һаваларда очкан,
Зәңгәр күкне кочкан
Кошлар кебек идек без элек.
Очрашырга сүзләр бирештек тә,
Аерылды яшьлек юлыбыз.
Башланып та җырланмичә калды
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Җырланмичә калды, җырланмичә калды
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Очрашырга сүзләр бирештек тә,
Аерылды яшьлек юлыбыз.
Башланып та җырланалмый калды
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Берсен-берсе күзләп,
Үскән җирен эзләп,
Кошлар кайта туган ягына.
Ара якын тугел,
Сине көтә күнел,
Кайтчы, кайтчы иркәм, яныма.
Сирпеп карап үзәкләрне өзде
Сагыш тулы моңсу күзләрең.
Каеннарга сарган мәхәббәтем
Өзелеп көтә сине, гүзәлем.
Соңлаган язлардай килдең дә,
Йөрәкне хисләргә чорнадың.
Унҗиде яшемә кайттым мин,
Эзләре калса да чорларның.
Синең өчен алсу таңнар ата,
Синең өчен исә җилләр дә.
Синең өчен сандугачлар сайрый,
Синең өчен чәчәк җирләрдә.