Тал бөгелә җилләргә
Елгалары тар гына,
Елга яры — тал гына.
Ялгыз калган йөрәгемә
Сары сагыш сарыла.
Елгалары тар гына,
Елга яры — тал гына.
Ялгыз калган йөрәгемә
Сары сагыш сарыла.
Син дә мине сагынырсың әле,
Юклыгымны син дә тоярсың.
Киткән юлларыма карарсың да
Күзләреңне сөртеп куярсың.
Ел артыннан еллар тизләнә лә
Ерак калмый икән көзгә дә.
Көзләр диеп моңсуланыр чаклар
Якыная инде безгә дә.
Күрмәмешкә салынып син
Узып киттең янымнан.
Күңелемдә әрнеп калды
Син кузгаткан давыллар.
Син солдатка киткән чагыңда
Кайтырмын, дип киткән идең бит.
Кайтты бары кара табутың.
Табутларың кайтты. Үзең юк.
Исмә әле җил, исмә әле.
Җаннарымны кисмә җил.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Ярларына сыймас елга түгел,
Чишмә генә икән Дим башы.
Дим суының якты чишмәләре —
Бер-берсенең тугъры юлдашы.
Сине сагынып кайткан идем…
Авыр миңа… шундый авыр…
Давыллардан калган сыман,
Хәлсезләнеп ауган авыл…
Авылымны чыгып киткән чакта
Ак каеннар калды озатып.
Авылымнан җырлый-җырлый киттем
Каеннарны кистем елатып.
Төннәрен төшкә керәсең,
Искә төшәсең таңда.
Җаным синдә калган бугай,
Калага каерсам да.