Идел дулый
Идел дулый, Идел дулый —
Идел киң дә, тирән дә.
Ялгызлыгымны онытам,
Иделләргә киләм дә.
Идел дулый, Идел дулый —
Идел киң дә, тирән дә.
Ялгызлыгымны онытам,
Иделләргә киләм дә.
Син нигәдер әйтмәгәнсең,
Мин никтер күрмәгәнмен.
Сөюеңне сизмәгәнмен,
Ятларны эзләгәнмен.
Әллә хыял, әллә чынлык булды,
Әллә өн бу, әллә төш булды.
Өннәр белән төшләр арасында
Юлларыбыз бергә кушылды.
Ә мин сине көтмим,
Назлар өмет итмим.
Үтте инде, үтте ул чаклар.
Кабатланмый бит ул,
Кабат янмый бит ул
Үткәннәрдә яккан учаклар.
Без бәхетле идек синең белән,
Араларга җилләр керделәр.
Араларга җилләр керделәр дә
Ул синеке түгел, диделәр.
Чәчкәләрдәй назлап безне
Газиз әнкәй үстергән.
Чал төшмәгән, еллар аңа
Ап-ак калфак кидергән.
Заман авыр димә әле,
Башыңны имә әле.
Авыр булсада матур ул,
Бу дөнъя дигәннәре.
Башыңны имә әле.
Авыр булсада матур ул,
Бу дөнъя дигәннәре.
Бик кечкенә чагымнан ук
Гармун алдым кулыма.
Моңдаш булды җырыма ул,
Юлдаш булды юлыма.
Уйна, гармуным моңлы итеп,
Үзәкләрне өздереп.
Тарат кайгы-сагышларны
Моңнарыңда йөздереп.
Яз гына урамда, яз гына!
Җаннарны җылытырлык наз гына.
Син барда азынган күңел дә
Нигәдер гел сине сагына.
Яз гына урамда, наз гына…