Язлар эзләп

Гомер урамында — җәй уртасы,
Җимешләргә инде тәм кергән…
Ә без икәү, шук балалар сыман,
Яз ягына качтык тәкъдирдән.

Оныт дисәң

Өзгәләнә үзәк
Телгәләнә йөрәк
Күз алдыннан китми синең сын.
Ә син оныт дисең…
Миңа булган хисең
Тик мизгеллек иде мени соң?!.

Мизгелләр бүтәндер

Барсына да үзем гаепле дип,
Җәзаларын үзем күтәрдем.
Сиңа булган мәхаббәтем шул ук,
Үзем генә бераз бүтәнмен.

Туган көн бүләге

Син бит миңа якты кояш кебек,
Син бит миңа бердән бер генә.
Тиң булырлык ниләр бирим икән,
Бүләк итеп туган көнеңә?!