Иртәнге серенада
Күмелгәнсең ак мамык мендәргә,
Толымнарың җәеп син, иркәм.
Сине өзелеп сагынып,
Сөю белән янып,
Тәрәзәңне чиртәм мин иртән.
Күмелгәнсең ак мамык мендәргә,
Толымнарың җәеп син, иркәм.
Сине өзелеп сагынып,
Сөю белән янып,
Тәрәзәңне чиртәм мин иртән.
Аккан сулар шундый ярсу иде,
Шундый алсу иде иртәләр!..
Йөрәгемне сиңа бүләк иттем, —
Гашыйклар бит шулай итәләр.
Синең белән башладык без
Икәү гомер юл башын.
Авыр юлларны үтәрлек
Булдың тугры юлдашым
Хәйран калырлык тормышта
Шатлык уруларыма:
Дүрт офыктан кояш карый
Иртән торуларыма.
Йөрим төнге урамнарда,
Күңелгә моң кем сала?
Һични генә эшләп булмый,
Йөрәккәем минем тынмый,
Бар урамнар тынса да,
Бар урамнар тынса да.
Кеше юлга чыкса, икмәк теләп
Калдыра, ди,
Ишек өстендә.
Аннан инде ничек кайтмый калсын,
Аны өйдә ризыгы көтсен дә…
Җилеп үтте гомер юлым
Сизмидә калдым үзем,
Әйтерсең дә хәтфә болын,
Ә мин җил булып истем…
Белсәң икән йолдызларның телен,
Мәңгелеккә алар ни сөйли?
Белсәң икән дулкыннарның көен,
Ярларына алар ни сөйли?
Иркен далаларда булсак та,
Грузовикларга без тулсак та,
Сорасалар бездән шул хакта;
— Юл тотасыз, диеп, кай якка?
Өзгәләнеп талый җил яфракны,
Көзләр килгән. Гомерем үткәндер.
Салкын яңгырмы бу, әллә хәлсезлекме?..
Яшәвемнең ахры җиткәндер.
Елама, өзлегерсең, баяным,
Авыр чакта сиңа таяндым