Тыйма йөрәгеңне!
Үкенмә үткәнгә,
Үткәннәр калганнар.
Каушама, кушылса
Чынлыкка ялганнар.
Композиторы на букву: Ә
Тамчылы гөл
Тамчылы гөл чәчәкләре кебек,
Күзләреңне түбән иясең;
Күкрәгемә кайнар башың салын:
«Бик авыр шул, сагынам!» — диясең.
Сине генә көтәм
Уйламаска телим
Кайвакытта сине,
Онытырга телим
Үткәннәрне мин.
Ләкин мөмкин түгел,
Йөрәк каршы килә,
Никтер фәкать сине юксынам.
Сез һаман бергә икән
Син яшь кыз, минем егет чак,
Уйнама, көлмә икән,
Сөймә дә, имеш, көймә дә,
Тауларга менмә икән.
Әйттеләр дуслар көнләпме:
Мәхәббәтем (икенче вариант)
Йолдызлары үзенә чакырып торган
Тын кичләрне күңелем юксына.
Мәхәббәтем минем,
Ерак йолдыз кебек,
Серле килеш калды шул сиңа…
Мәхрүм итмә…
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан өздергеч сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан.
Миндәдер күңелләре
Кулындагы гармунының
Көмеш икән телләре.
Кичә бер җыр җырлап үтте —
Миндәдер күңелләре лә,
Йокламадым төннәрне.
Күңелдә
Без йөргән аланнар еракта
Күмелә, күмелә, күмелә…
Сөйләмә, кирәкми, барсы да
Күңелдә, күңелдә, күңелдә.
Күзгә никтер йокы керми һаман
Күзгә никтер йокы керми һаман,
Сәбәбе ни, һич тә белмимен.
Айлы төндә карап йолдызларга,
Иң яктысын гына эзлимен.
Кил, иркәм, гармунда уйнарга
Кичләрен күңелле Иделдә,
Мин телим көймәдә йөрергә;
Мин телим яңа җыр җырларга,
Кил, иркәм, гармунда уйнарга.
