Әтиемне көтәм
Тумаганмын мин
Әле дөньяга,
Син сугышка дип
Чыгып киткәндә.
Әтием, бәгърем,
Юксынам сине,
Шул авыр еллар
Искә төшкәндә.
Тумаганмын мин
Әле дөньяга,
Син сугышка дип
Чыгып киткәндә.
Әтием, бәгърем,
Юксынам сине,
Шул авыр еллар
Искә төшкәндә.
Тирләп — пешеп печән чаптык
Әткәй белән тугайда.
Арыган беленәме ни
Әткәй янда булганда.
Туган җирдән еракларда
Калды синен әтиең,
Калды бәхтен яклаганда
Син үскән бөек илнең.
Үс, улым, син, күз нурым син,
Үс минем куанычка.
Сакчысы бул аналарның,
Таммасын яшьләре аларның,
Сабый чагың үтте, кызым,
Сизми дә калдым кебек.
Сабыем булып бер сыен,
Җылы куеныма кереп.
Балалар бәхете өчен борчылып,
Азмы сызлана ана йөрәге;
Күпме нур сипми ана йөзләре,
Күпме яшь түкми ана күзләре.
Шулай булса да якты, сөйкемле
Ана йөзләре, ана күзләре!
Зәңгәр яулык болгап озатып калдың
Борма-борма юллар чатында.
Ара ерагая барган саен,
Мин борылып карыйм артыма.
Хат язсам да бармас төсле,
Ахры ерак киттем илемнән,
Бала чакларымда уйнап йөргән,
Чия чәчәк аткан җиремнән.
Агыйделкәй ак микән,
Бездән бик ерак микән?
Хатлар саен сөям диеп
Язулары хак микән?
Төнбоеклы күл буенда
Саклана безнең эзләр.
Текәп карыйлар шикелле
Миңа бик таныш күзләр.
Барган җирдән очып кайтам,
Әйтерсең лә кыр казы,
Синнән гүзәл башка җир юк,
Туган җирем — Туймазы.