Их, гармуның
Уйна, дустым, гармуныңны,
Бер җырлап алыйк әле.
Күңелдәге кайгы-зарны
Утларга ягыйк әле.
Уйна, дустым, гармуныңны,
Бер җырлап алыйк әле.
Күңелдәге кайгы-зарны
Утларга ягыйк әле.
Нечкә билле ай кызына
Сокланып син күз атма.
Байлык, диеп, бетә күрмә,
Дусларыңны онытма.
Килдек сезгә, якынайтып ерак юлларны,
Күңелләргә канат итеп якты уйларны.
Рәхмәтебез чиксез безнең, кадерле дуслар,
Хөрмәт итүегез өчен безнең җырларны.
Еллар аша кире кайтам,
Туган туксаннан узам.
Яңа пешкән икмәк исен
Тагы тойгандай булам.
Чыршы, карагайлы җырчы урман,
Синсез никтер мина ямансу…
Ятсындыра торган,
Юксындыра торган,
Сагындыра торган заман бу.
Ерак якларда адашсам,
Булса юл аермалы,
Йөгереп чыгып каршы ала
Туган як каеннары.
Ни исертә мине,
Әсир итә, —
Әллә чәчәк исе, әллә әрем?
Яшәгәнгә бу төбәктән читтә,
Аңлашылыр минем хәлләрем…
Чыгам иркен яланнарга,
Чәчкәләр кочагына.
Бар юлларым килеп тоташа
Яшьлегем сукмагына.
Чәчкәләр кочагына.
Чылтыр-чылтыр аккан чишмәләрем,
Сабый чактан кергән моңнарым.
Шушы изге җирдән атлап киттем
Матурлыгын тоеп дөньяның.
Еллар үткәч авылыма кайттым,
Таныш йортлар каршы алалар.
Чылтырап аккан шаян ермалактай
Йөрәгемнән моңнар агалар.