Туган ягым (Гимн Татарстана)
Күпме юллар йөрдем, дөнья күрдем,
Назлы җилләр йөзем сыйпады.
Сиңа кайткач кына, туган ягым,
Күкрәгемә шатлык сыймады.
Күпме юллар йөрдем, дөнья күрдем,
Назлы җилләр йөзем сыйпады.
Сиңа кайткач кына, туган ягым,
Күкрәгемә шатлык сыймады.
Чык суларын эчеп үстем, синең
Кояш нурларында коенып.
Яшьлек синдә вәгъдә-иман бирде
Ак каеннарыңа сыенып.
Каршы ала туган якта
Тургай тавышы.
Бары тургай аңлый бугай
Минем сагышны.
Сайра, тургай, мәңге сайра, —
Аңлыйм телеңне.
Син сайрасаң, дөнья ямьле,
Яшәү күңелле.
Тарта уйлар, тарта хисләр
Балык Бистәм ягына.
Күңелдәге татлы сусау
Моңнарымда чагыла.
Алан чәчәкләре кызынгандай,
Кояш сибкән алтын таузанда,
Күңелем дә җәйгор биеп китә,
Тик бер генә җырлап узсам да.
Ташлыярым, синдә — ярым,
Ташлыярым, синдә — якын дусларым.
Су буйларында йөргәндә
Җырларыма кушармын.
Мәңге яшә, газиз Ватаныбыз,
Халкым тели изге теләкләр!
Гомерлеккә якын туган булып
Яши бездә төрле милләтләр.
Ташлы күлнең ташын алдым
Алтын йөзек кашына.
Ташлы күле кибеп бетте,
Кайгы салды башыма.
Исәнмесез, әткәй, әнкәй,
Күршедәге газиз әбекәй.
Ут күршемнең нәни улы,
Көтәсеңдер миннән мәмәй.
Карлар ява Казан урамына,
Моңнар иңә талган күңелгә,
Әйтерсең лә бүген бөтен дөнья
Сәйдәш моңы белән күмелә.