Сәгать суга
Әйдә, искә алыйк әле
Борынгы гадәтләрне…
Бер минутка тынып торыйк,
Онытып сәгатьләрне.
Әйдә, искә алыйк әле
Борынгы гадәтләрне…
Бер минутка тынып торыйк,
Онытып сәгатьләрне.
Туган калам син!
Казан, сиңа мин гел табындым.
Чакырганда син
Кош булып канат, әй, кагындым.
Сагындым мин гел,
Ашкындым сиңа, и Казаным!
Җаным синдә гел,
Синдә — юл башым, юл азагым.
Мин җилләрне таныйм,
Мин җилләрне аңлыйм,
Кай яклардан гына исмәсен.
Туган якның төсен,
Туган якның исен
Оныткандыр инде, димә син.
Талгын гына Идел ага
Туган ягыма таба.
Бөдрә талларын тирбәтеп,
Кояшта нурлар уйнатып,
Чал дулкыннары ярга кага.
Сак-Сок язмышларын теләмимен
Мин сезгә гомергә, туганнар.
Әй, татар, әй, башкорт, башкорт-татар туганнар,
Сез бит бер анадан туганнар!
Йолдызлар бар җирдә,
Җирдә кояш бар.
Эштә киң җәелә
Безнең колачлар.
Таралышып бетсәк тә бар әле
Барлар әле дуслар, туганнар.
Җәй кибәннәре очланмаган әле,
Иртә чалардыгыз кылганнар.
Челтер-челтер, челтер-челтер
Болында
Челтерәп,
Чишмә ага, балачак
Турында
Җыр җырлап.
Җәйге көндә иелеп сулар
Эчкәндә
Без бергә,
Күрә идек икебезне
Рәсемдә
Чишмәдә.
Чишмә күзе бик тирәннән
Ургыла,
Тын гына
Әйткән кебек:
«Ул гына юк
Яныңда,
Ул гына».
Чишмә күзе кебек иде
Күзләрең,
Аппагым;
Гомеремнең көзләрендә
Эзләдем,
Тапмадым.
Челтер-челтер акты-китте
Тиз генә
Балачак…
Их, тагын бер болындагы
Көзгегә
Карасак…
Күпме сулар акмаган ла,
Саф җилләр
Исмәгән;
Күзләреңнең чагылышын
Эзлимен
Чишмәдән.
Көзге
Җилләр, сискәндереп,
Исмәгез
Челтер-челтер челтерәми
Чишмәбез, —
Саеккан.
Эзләребез табылмаслар:
Аңладым
Үзем дә…
Көзге җилләр кагылмаслар
Җандагы
Рәсмеңә.
Бер максатсыз, гел заяга
Узмасын гомер.
Исәнмесез, яшибез без,
Аллага шөкер!
Ай батканда, таң атканда
Уздым җырлап урамнардан.
Ай батканда, таң атканда
Кемнәр язмыш юрамаган?!