Күл буенда сирень гөлләре
Күл буенда сирень гөлләре
Быел назлар икән кенмнәрне?
Искә аласыңмы тугайда
Күбәләкле алсу гөлләрне.
Күл буенда сирень гөлләре
Быел назлар икән кенмнәрне?
Искә аласыңмы тугайда
Күбәләкле алсу гөлләрне.
Ак мамыклар оча микән
Аккошлар кагынганда.
Җаннарымны кая куйыйм
Назларын сагынганда.
Бакчага ямь керә,
Хуш исләр бөркелә,
Сиреньнәр чәчәккә бөреләнсә.
Син сөйгән сиреньнәр,
Син күргән сиреньнәр —
Күңелемә иң якын бер нәрсә.
Зәңгәр-зәңгәр ким иде,
Зәңгәр-зәңгәр кар иде;
Зәңгәрлеккә уралган
Әйтер сүзем бар иде.
Күпме еллар инде үтелсә дә,
Тормыш кырын синсез кичсәм дә,
Аерылганда биргән кулъяулыгың
Йөрәк янымдагы кесәмдә.
Айга карап күз нурыңны түкмә,
Салкын җилдән яхшы хәбәр көтмә.
Башкаларның өлешенә кермә
Гөл очратсаң, ачылмыйча өзмө.
Кошлар озатырга соңладым
Өй артында безнең чишмәле күл,
Акчарлаклар төшкәч санадым.
Күргәнем бар ялгыз акчарлакның
Безнең күлдә торып калганын.
Кышлар салкын димә, кил син миңа
Сагынганда бергә чакларны.
Җылы тыным белән эретермен
Чәчләреңә кунган ак карны.
Калдырдың да киттең,
Мине ятим иттең.
Карамадың кире борылып.
Сине искә алам,
Шуннан ләззәт табам,
Эзләреңә атлыйм орылып.
Син солдатка киткән чагыңда
Кайтырмын, дип киткән идең бит.
Кайтты бары кара табутың.
Табутларың кайтты. Үзең юк.