Мәхәббәт шушыдыр

Мин сиңа карыйм да,
Елларны саныйм да,
Гомернең узганын аңламыйм.
Тик яшьлек узмаган,
Узмаган ул заман,
Диеп мин үземне алдыймын.

Мин сине бирмәмен ятларга

Очраштык, кавыштык бик серле,
Ярату үзе бер мизгелме.
Күрдем дә үлдем дип юрау бар,
Нәкъ шулай таптым бит сине.

Куллар — кулда

Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар.
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.

Кайтып киләм сине озатып

Тынган инде гармун тавышлары,
Акрын гена таң да сызыла.
Бер кем белми гашыйк булганымны
Дөнъяның иң гүзәл кызына.

Гомер буе көткән бәхетем

Күзләремне ачарга да куркам,
Уянырмын сыман бу төштән.
Яңа гына сине тапкан идем,
Әйтерсең лә беләм бик күптән.

Бәхет икебезгә берәү

Ул — минем сулар сулышым,
Ул — минем сулар һавам.
Ул — минем йөрәк кагышым,
Ул — минем йөрәк дәвам.
Язмышның ялгышымы бу,
Ялгыштыкмы үзебез?
Икебез дә бер кешегә
Гашыйк булып йөрибез.