Мәхәббәт шушыдыр
Мин сиңа карыйм да,
Елларны саныйм да,
Гомернең узганын аңламыйм.
Тик яшьлек узмаган,
Узмаган ул заман,
Диеп мин үземне алдыймын.
Мин сиңа карыйм да,
Елларны саныйм да,
Гомернең узганын аңламыйм.
Тик яшьлек узмаган,
Узмаган ул заман,
Диеп мин үземне алдыймын.
Очраштык, кавыштык бик серле,
Ярату үзе бер мизгелме.
Күрдем дә үлдем дип юрау бар,
Нәкъ шулай таптым бит сине.
Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар.
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.
Үтеп киткән чакта гына
Күрсәм дә күзләреңне,
Мөмкин түгел оныту да,
Биләдең йөрәгемне.
Тынган инде гармун тавышлары,
Акрын гена таң да сызыла.
Бер кем белми гашыйк булганымны
Дөнъяның иң гүзәл кызына.
Күзләремне ачарга да куркам,
Уянырмын сыман бу төштән.
Яңа гына сине тапкан идем,
Әйтерсең лә беләм бик күптән.
Ул — минем сулар сулышым,
Ул — минем сулар һавам.
Ул — минем йөрәк кагышым,
Ул — минем йөрәк дәвам.
Язмышның ялгышымы бу,
Ялгыштыкмы үзебез?
Икебез дә бер кешегә
Гашыйк булып йөрибез.
Калдың син ак бураннарда,
Ак буран эчләрендә.
Калдың инде бураннарның
Дулаган төшләрендә.
Күпме еллар, күпме еллар
Инде бергә үтелгән.
Язның сөю чәчәкләре
Җимешләргә әйләнгән.
Сынаулардан, көрәшләрдән
Тора безнең гомерләр.
Салдат кына тимер корыч
Тыңмыйлар асыл ирләр.