Чаган
Кояш чыкты,
Көзге яфракларга
Алтын төсле нурлар сибелде,
Өй алдында (кырында) чаган… сары, уйчан:
Кемнедер ул сагына шикелле.
Кояш чыкты,
Көзге яфракларга
Алтын төсле нурлар сибелде,
Өй алдында (кырында) чаган… сары, уйчан:
Кемнедер ул сагына шикелле.
Эй, тургаем, киң тугаем,
Ак чәчәкле юлларың.
Ак чәчәкләр кебек калдың,
Безнең яшьлек еллары.
Җир йөзе яшәрә, шатлана май,
Сиреньнәр хуш исләр тарата;
Яз килгәч, яшәрәм гөл сыман мин,
Күнелем яз ямен ярата.
Гөлләр гөрләп чәчәк атканда,
Чегри күңелең синең, шатлана,
Гөлләремә көн дә су сибәм
Шатлыгыңны синең сакларга
Туган авылым балачагым кебек
Һәрчак төшләремә керәсең,
Гүзәл бакча булып төшләремә кереп
Үзәгемне нигә өзәсең?
Каеннарны кайгы төсе диләр
Ялгызлыкның, диләр, сагышы.
Аерылуның, югалтуның диләр
Юксынуның диләр, тавышы.
«Әтием!» — дияргә
Кызыгып үстем мин,
Күп вакыт үпкәләп яшәргә
Хакым юк икәнне
Мин үскәч бары тик аңладым.
Әйдә, иптәш, кушыл безнең җырга,
Канатлы җыр ярсып-ярсып очсын еракка.
Киң урманнар, Идел тугайлары
Күкрәп китсен дәртле тавышка.
Исәнмесез, әбиләрем,
Исәнмесез, бабайлар!
Сезнең белән күрешкәнгә
Үтте инде күп айлар.
Таллар йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, урамнар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.