Яшьти
Исем китеп, тукталыплар калдым:
Төшү белән сиңа карашың.
Кем бу, дисәм — син икән бит, яшьти,
Танымый да узып барасың.
Исем китеп, тукталыплар калдым:
Төшү белән сиңа карашың.
Кем бу, дисәм — син икән бит, яшьти,
Танымый да узып барасың.
— Кемнәр үтте әле урамнардан,
Кыңгыраулар тагып, пар атта?
Күпме халык бәйрәм итә бүген,
Туйларың да торсын бер якта.
Безнең гомер зур бәхет ул,
Кадерләрен белегез.
Чын күңелдән теләкләрне,
Бездән кабул итегез.
Таңда исеп куя җил,
Чал дулкынны куа җил —
Сөйлә, дип, әкият, җырла бер
Торналар турында җыр,
Гел тормышка үрелгән
Кыз турында,
Сугыш өзгән тынлык турында,
Яшьләй сынган канат турында…
Күкләрне иңләп, очалар иңрәп
Кәгазь торналар,
Ак кәгазь торналар.
Җир йөзендә әкият бар,
Җир йөзендә хәсрәт бар…
Хәсрәт ул кайчан да сүнми,
Күңелдә һич сүрелми,
Хиросима көлендә
Саклана ул,
Җырлый ана бишек җырында
Улларының бәхете турында…
Күкләрне иңләп, очалар иңрәп
Кәгазь торналар,
Ак кәгазь торналар.
Яшьлегемә кайтып киләм,
Хисләрдән җырлар уреп.
Су буенда — ялгыз талым,
Шатланыр инде куреп.
Салкын җилләр ачып яба
Урам капкасын.
Ачып яба, эленмәгән аның келәсе.
Балам кайтыр бүген диеп,
Бәлки кайтыр төнен, диеп,
Яна сизгер ана йөрәге.
Соры шинель — түзем шинель,
Кояшларда уңамы?
Соры шинель кигән солдат,
Салкыннарда туңамы?
Беләм гомер йомгагымның
Яртысы сүтелгәне,
Җырларымның җырланганы,
Юлларның үтелгәне.
Күргәннәре-үткәннәрдә.
Күрәселәр-алда ла.
Язмышлардан узмыш булмас,
Рәхмәтле бул Аллага!
Мин куанам: туганыма,
Чыкка бит юганыма,
Торганыма, ятканыма,
Яңыдан таң атканына.