Йөрәгемне аңла
Матур сүзләр беләм яратканың,
Нинди генә сүзләр табыйм соң?
Сүзсез аңлап кара йөрәгемне —
Күңелем бит сөйли барысын.
Матур сүзләр беләм яратканың,
Нинди генә сүзләр табыйм соң?
Сүзсез аңлап кара йөрәгемне —
Күңелем бит сөйли барысын.
Төн буена төнбоеклар
Чәчкәсен йомып йоклар.
Тик синең генә күзләрең
Сагынудан, боеклар.
Күзләремә туры карадың:
— Бергә булыйк, — дидең, — гомергә!
Мин назландым, уйлап җавапны,
Син теләдең тизрәк белергә.
Сөйләмә син миңа
Мәхәббәт турында,
Ышандыр иң элек талларны.
Ә миңа тал сөйләр аннары, —
Ышандыр иң элек талларны.
Сусаганда челтер чишмәм булдың,
Касәләрем мөлдерәтеп тордың.
Күңелемдәге бозны эреттең син,
Хыялларым булып ирештең син.
Күңелемдә нурлар, дәртле моңнар —
Йөрәгемне дөрес аңла да,
Гомер язым шау чәчәктә әле —
Сөйгән ярым, кил син, соңлама!
Очраштык бит көтмәгәндә —
Карадың да елмайдың.
Икәү бергә елмаюдан
Яме артты дөньяның.
Сиреньнәр чәчәге шикелле
Син һаман яшәреп торасың.
Хуш исләр таратып хәзер дә
Гомерем юлыннан барасың.
Яннарымда син булмагач
Бер яме юк дөньяның.
Сагышлардан арыналмый
Синсез яшәвем, җаным.
Ай-йолдызлар бүләк итмә әле,
Нурын сипсен алар күпләргә.
Мәхәббәтең, назлы карашларың
Алып менсен мине күкләргә.