Әкияттә кунактабыз
Туган чакта кемнәр язган икән
Тормыш юлын бергә үтәргә.
Мәхәббәттән бәхет, шатлык ташып
Изгелекләр язсын көтәргә.
Туган чакта кемнәр язган икән
Тормыш юлын бергә үтәргә.
Мәхәббәттән бәхет, шатлык ташып
Изгелекләр язсын көтәргә.
Зәңгәр күктә ярсый-ярсый тургай җырлый,
Талгын гына язгы назлы җил исә.
Язлар кебәк матур, гүзәл дә син,
Сөенечем минем, гүзәл Әнисә.
Әгәр сине очратмасам, яратуның
Нинди икәнен белмәс идем.
Әгәр сине очратмасам, мин үлгәнче
Беркемне дә сөймәс идем.
Яктырып уянды таң.
Вак-вак атлап сукмактан
Китте чибәр Нәсимә
Үрдәкләр фермасына.
Таныштырды, кавыштырды
Безне яңа җыр, иркәм.
Мәхәббәт канатларында
Очып әйләник икәү.
Җәйләр узган инде, гөлләр сулган инде,
Кояш качкан инде болытка.
Безне таныштырган җәйге кичләр барын
Син онытма ләкин, онытма.
Без бәхетле идек синең белән,
Араларга җилләр керделәр.
Араларга җилләр керделәр дә
Ул синеке түгел, диделәр.
Зәңгәр күктә кошлар очкан чакта
Укыйм, әткәй, соңгы хатыңны…
Яз аенда, дошманнарны җиңеп,
Кошлар булып әллә кайттыңмы.
Өянкеләр саный чакрымнарны,
Колач җәя миңа каеннар.
Әй, авылым, очып кайтам сиңа,
Бәхет хисләрендә коенам.
Моңланып ай нурларында,
Син сазыңны уйнадың;
Нинди кыллар чиртте, бәгырем,
Ул матур, яшь кулларың?