Килерсеңме
Килерсеңме икән — килерсеңме?
Күзләреңә генә карар идем.
Тел тибрәтеп бер сүз әйтмәсәң дә,
Аңлар идем сине, аңлар идем.
Композиторы на букву: И
Килмә, җаным, каберемә
Каберемә тагын чәчкә алып,
Нигә килдең инде, сөйгәнем?
Чәчәкләргә тере җаннар мохтаҗ,
Ә мин, җаным, күптән үлгәнмен.
Карама күзләремә
Ник текәлеп карыйсың,
Әллә мине таныйсың?
Сүзеңне дә әйтмисең син,
Күзеңне дә алмыйсың.
Кил каршыма
Чыгыйм әле кичке урамнарга,
Син очрарсың бәлки юлымда.
Күзләреңә тутырып бер карармын
Кулларыңны алып кулыма.
Кем югалта, кем таба
Син кайчандыр сөюеңне,
Кайдадыр югалткансың.
Татлы хисләр кечерә алмый,
Сагышларга баткансың.
Кара каш
Җилләр исә, гөлләр үсә.
Гөлләр үсә, язлар килсә.
Казлар җыры зәңгәр күктә.
Көтә күңел, сине көтә.
Кал янымда (беренче вариант)
Күзләреңә карап уйга талам,
Карашыңда наз һәм моң гына.
Сине уйлап таңны каршы алам,
Елмаюың шифа җаныма.
Кайнар чәй
Чәеңнең кайнарлыгыннан
Чәеңнең хуш исеннән
Әллә нишлим эреп китәм
Әллә нишлим исерәм.
Искиткеч бөрлегәннәр
Бөрлегән татлы булганга
Алланып пешә микән?
Татлы сөю көтмәгәндә
Уйларга төшә микән?
Зәңгәр күлмәк
Зәңгәр күлмәгеңне киясең дә,
Зәңгәр күлгә көн дә киләсең.
Йөрәгеңдә нинди утлар яна?
— Уйларыңны килә беләсем.
