Яннарыма килсәңче
Карурманның читендә
Агарып тора каен.
Шул каенга карыймын мин
Сине сагынган саен.
Карурманның читендә
Агарып тора каен.
Шул каенга карыймын мин
Сине сагынган саен.
Икебезгә зәңгәр бер күк,
Йолдызларның балкышы.
Тугайларның чәчәкләре,
Болытларның агышы.
Хаксызлык белән килешмәм,
Авырлыкка бирешмәм.
Сиңа булган хис турында
Башкаларга сер чишмәм.
Туган җирен ташлап кошлар китә,
Һаваларда кала сагыш-эз.
Сагышларны җиңгән изге җаннар
Туган җирнең бетмәс яме сез.
Туган җирем — киң Уралым, Уралым,
Үсеп буй җиткән җирем, һай, җирем!
Табигатең — сокландыргыч, Башкортостаным минем,
Табигатең — сокландыргыч, Башкортостаным минем.
Сиңа бер җыр бүләк итсәм,
Хәтерем калмас микән?
Йоклаган тик югалмаган,
Сөю уянмас микән?
Сагындырдың, иркәм,
Көтәм сине,
Күз нурымны сибеп җан-якка.
Уйланамын, нигә кайтмый, дип,
Тагы калып кайгы-сагышка.
Мәхәббәт үзе карады,
Синең күзләрең белән.
Карашыңа җавап булып,
Моңнар агылды миннән.
Яннарыңда кызлар булса,
Кызлардан, кызлардан көнләшәм,
Иренеңә карлар кунса,
Карлардан, карлардан көнләшәм.
Язларымда көткән идем,
Син, җаным, соңлап килдең.
Гомеремә карлар белән
Карсылу булып кердең.