Син белмәдең
Син белмәдең,
Шашып яңгыр койган чакта
Каеннарның яфракларын үпкәнем,
Ялан аяк, син йөрөгән эздән генә
Чәчләремне җилгә тиреп үткәнем…
Флера Шәрипова
Керәм инде көзләремә!
Юл буйында ялгыз әрем
Керә минем төшләремә.
Әремнәрнең ачы суты
Булдың ахры йөрәгемә.
Елама, җаным!
Яфрак койган агачларның
Йоклаганын да көтми.
Җиргә каныккан болытка,
Уй җитсә дә, буй җитми.
Яшик җырлашып (Эчең тулы җыр)
Буран каплый юлларымны —
Ниләр көтә торгандыр.
Заман авыр дисез лә сез,
Сезгә ниләр булгандыр.
Күпме биргән гомерне?
Аңласак иде бу гомернең
Үткәнен,
Бер үткәч кирегә кайтмаҫҡа
Киткәнен.
Күгәрчен белән сандугач
Олыгайган саен сагыш
Били икән күңелне.
Үз телеңдә аралашу —
Үзе бәхет түгелме?
Тормыш матур, парым алтын,
Ник түгелә яшьләрем?.
Чит җирләрдә чит милләтне
Парым итеп яшәдем.
Калыр идем
Кошлар китә, көзләр җиткәч,
Читтә кышлау — алар булмышы.
Кешеләр дә китә җирдән,
Соңгы тапкыр алгач сулышын.
Без җирдә кунак кына
Ташлы юлдан барганда да
Кояшка карап барам.
Ташын җыймый күңелемә
Чәчәк назларын салам.
Гомер кадерен белегез!
Зарланмагыз әле язмышларга,
Яндыргандә әйдә яныгыз!
Әче-төчеләрне татыганга
Бай һәм матур безнең җаныбыз.
Яз кирәк җаннарга
Кояш сипсә генә җылы нурын
Чәчкәләр ачалар таҗларын.
Җылыны һәм язларны сагыныптыр,
Кошлар да кайта бит язларын.
