Мин каен булыр идем
Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.
Көзге урман, каен яфраклары
Әкрен җилдән җиргә коела.
Сары яфрак сыман сары сагыш
Әйдәп килә гомер буена.
Чыклы, чәчкәле болында
Таңнар аттырсак икән.
Сандугачлар да кавыша,
Без дә кавышсак икән.
Онытылып, бер янасым килә
Син кабызган сөю учагында.
Дөньяларны онытып
Югаласым килә,
Югаласым синең кочагында.
Җилләр иркәләр чәчеңнән, —
Син икән, — диеп уйла.
Аларга серемне чиштем,
Сибелсен синең уйга.
Гаепмени оныта алмау,
Бары сине сагыну?
Гаепмени яшьлек ярын
Искә алып талпыну.
Сагындыра, бик нык сагындыра
Яшлек хатирәсе, хисләре.
Житәкләшеп урам буйлап йөргән
Туган авылымның кичләре.
Гомерем буе көткән
Бәхет гөлен таптым,
Җылы җәйләр үткән, алда көз.
Гомерем көзе җиткән,
Инде нишлим икән,
Киңәш бирче, әйтче берәр сүз!..
Их! Яшисе килә
Тик матурлык тоеп,
Тик яхшылык эшләп кешегә.
Барысы да аңлап бетерми шул,
Донья фани, гомер бер генә…
Гафу ит дип, килмә яннарыма,
Күпме еллар инде үттеләр.
Хыялларда калды өметләрем,
Ничә еллар синсез үттеләр.
Тагын кайтам туган авылыма,
Шәһәр тузаннарын калдырып.
Кайтам балачакка, яшьлегемә,
Уйлар, сагышларны арттырып.