Их, иркәм
Әгәр син күгәрчен күрмәсәң,
Кунакта булмасам иркәмдә,
Кунмас та идең бит каршыма,
Бу ямьле, кояшлы иртәдә.
Әгәр син күгәрчен күрмәсәң,
Кунакта булмасам иркәмдә,
Кунмас та идең бит каршыма,
Бу ямьле, кояшлы иртәдә.
Таң атканда, саубуллашкан чакта,
Кулларымны куям кулыңа.
Хәтерлә син татлы минутларны,
Шул хисләрне ал син юлыңа.
Таң атканда, саубуллашкан чакта,
Кулларымны куям кулыңа.
Хәтерлә син татлы минутларны,
Шул хисләрне ал син юлыңа.
Бөрлегән татлы булганга
Алланып пешә микән?
Татлы сөю көтмәгәндә
Уйларга төшә микән?
Кешегә гомерләр бирелә
Мең түгел, бары тик бер генә.
Кулымнан төшермәм мин сине
Җаныем, төшермәм гомергә.
Күккә менеп алыр идем, Ай өстәрендә булсаң. Сине барыбер табыр идем, Гел читләреңдә булсаң. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең кояш җылысы, Мең кояш яктылыгы. Тормышымның матурлыгы, Син яшәүем мәгнәсе. Җир җиһан да, син бергенә, Бердән — берем Зөһрәм. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең … Читать далее
Күзләремдә минем нурлар кими сыман,
Нурсыз кала кебек җырларымда сүзләр.
Әй сөеклем, синең хисең минем өчен
Әле һаман зәңгәр томан,
Синең хисең зәңгәр томан.
Синең хисең зәңгәр томан.
Зәңгәр томан, зәңгәр томан.
Катмарлы да тормыш сукмаклары,
Тузанлы да аның юллары.
Күпме түзан йотып шул юллар да,
Бар юлны да узып булмады,
Бар юлны да узып булмады.
Идел суына карыймын,
Каеннар арасыннан.
Дулкын-дулкын булып ага,
Гомерем ага сыман.
Идел кызы йөрәк маен сызды
Тормышымда синсез торалмам.
Бәхет булып төшләремә кердең,
Хыялыма күчтең, уянсам.