Биик әйдә!
Кыз:
Карама син миңа моңланып,
Тыңлама син мине тын калып.
Бу музыка безгә уйнамый,
Мин бит әле сине уйламыйм.
Кыз:
Карама син миңа моңланып,
Тыңлама син мине тын калып.
Бу музыка безгә уйнамый,
Мин бит әле сине уйламыйм.
Исем дә китми тормышның
Туктаусыз гүләвенә,
Гүләп гашыйк була берәү
Берәүнең берәвенә.
Безгә дигән гомер бергә — бергә,
Берәм — берәм еллар агыла.
Бер җылы сүз әйтәлмадым кебек
Әйтәлмадым еллар буена.
Без үтәбез көзге сукмаклардан,
Җирдә — томан, күктә — болытлар.
Бәхет микән, бәхетсезлек микән
Синең белән үткән минуттар?
Бер тынган кебек булам
Онтылган кебек булам,
Басылган кебек булам да,
Сине уйлаудан, сагышлардан
Ачылган кебек булам.
Бәхет белән туды туй бокалын
Хыянәтең ватты телгәләп.
Җиз кыңгырау чыңын хәтерләтеп
Алтын балдак, төштең тәгәрәп.
Очрашу,хушлашу-безнең гомерләр,
Ашыгып,ашкынып үтә мизгелләр.
Акчарлаклар диңгезләрдә гомер урыыйлар,
Дулкыннарда бәхет юрыйлар.
Чорналды юлларга ак карлар,
Кавышты тагын да күп парлар.
Ак карлар салкынлы, ак карлар,
Ялгыз каеннарны кем барлар?
Ай, Дунайда айлы кичтә
Су эчерәм атларга.
Ай кояшка әйләнде бит
Син килгәч бу якларга.
Таныш дисәм–таныш түгел төсле,
Кем булдың син минем юлымда?
Уйламаган җирдән–көтмәгәндә
Чәчәк биреп киттең кулыма.