Икеү бергә бит әле
Гомер үтә, диеп үкенәсең,
Чал чәчләрен сыйпап уфтанып.
Куйчы, бәгърем, үрсәләнмә, яме,
Яннарыңда мин бар бит әле.
Гомер үтә, диеп үкенәсең,
Чал чәчләрен сыйпап уфтанып.
Куйчы, бәгърем, үрсәләнмә, яме,
Яннарыңда мин бар бит әле.
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндәреп карама.
Күз карашың ук шикелле
Йөрәгемә казала.
Зәңгәр күзләр, бөдрә чәчләр —
Алар безгә тиң түгел.
Тиң түгелен мин дә беләм.
Өзлеп сөя яшь күңел!
Бер үк сукмаклардан йөрегәнбез,
Бер чишмәнең суын эчкәнбез.
Сары-сары гәрәбә,
Ярдан түбән тәгәрә,
Су төбендә калтыра,
Йолдыз булып ялтыра.
Сары-сары гәрәбә,
Югалмасмы әрәмгә?
Егет биргән муенса,
Нәрсә икән уенда?
Тын кич булып, хуш ис булып кердең,
Тын җил булып истең күңелгә.
Алар миңа гомерлекә микән,
Әллә микән бары бүгенгә?
Сине очратканчы мәхәббәтем,
Нәрсә икәнлеген белмәдем.
Язмышымнан аны көтмәгәндә,
Кинәт табуымны мин теләдем.
Килер иртәгә, дип
Син бәхетне көтмә.
Тизерәк үтсен диеп,
Бүгенгене өтмә!
Ярып ала алмыймын йөрәгемне,
Әйтә алмыймын әйтер сүзләремне.
Сизә микән шуны сөйгәнем?
Каеннары ай-яй ак икән,
Сөю белән тулы чак икән,
Каеннардан якты моң тама.
Гомеркәем — моң чишмәсе,
Юлларын тапса иде.
Сагышларым, ярсуларым,
Су булып акса иде.