Сирень бураны
Адашыпмы килеп чыктык
Яр буе урамына,
Көтмәгәндә торып калдык
Сиреньнәр буранына.
Адашыпмы килеп чектык
Яр буе урамына,
Ялгыз гына карап торам
Сиреньнәр буранына.
Адашыпмы килеп чыктык
Яр буе урамына,
Көтмәгәндә торып калдык
Сиреньнәр буранына.
Адашыпмы килеп чектык
Яр буе урамына,
Ялгыз гына карап торам
Сиреньнәр буранына.
Син дулкыннар тавышын тыңладыңмы
Өермәле шаулы диңгездә?
Без дулкыннар, менә, күбекләнеп,
Ашкынабыз кич тә, көндез дә.
Пар каеннар урман юлында
Озатып кала һәрбер юлчыны.
Кем өчендер юллар әле кыска,
Кемнәрнедер көтә озыны.
Өй каршындагы миләшләр,
Аңлагандай теләкне,
Чакыралар бушатырга
Сагыш тулы йөрәкне.
Тәүге күкрәү белән илһамланып
Эзләгәндә парын язмышлар.
Язгы урман безне кавыштырды —
Хуш ис сибә иде ландышлар.
Моңсуланып, уйга баткан чакта
Күзәтәмен тирә-ягымны.
Яшел чирәм, яшел агачлар да
Кошларның да тав(ы)шы ягымлы.
Кышкы таңнар. Өерелә карлар,
Туй күлмәге кигән гүзәлдәй.
Карлар булып гүя яшьлек кайта,
Онытмасын әле, дигәндәй.
Җимешләрен кошлар чүпли,
Кызарып пешкән миләш.
Җанда миләш әчеләре,
Миңа кем бирер киңәш?
Бакчадагы гөлемә килеп кунды
Канаты каерылган күбәләк.
Сабый чагым гүя исемә төште,
Уйный идек һәрчак бергәләп.
Идел дулый, Идел дулый —
Идел киң дә, тирән дә.
Ялгызлыгымны онытам,
Иделләргә киләм дә.