Миңа кирәкми бүтән
Гомерлек төн булмас, әгәр
Яктылыкны эзләсәң.
Мәңгелек сөюләр булмас,
Әгәр үзең сөймәсәң.
Гомерлек төн булмас, әгәр
Яктылыкны эзләсәң.
Мәңгелек сөюләр булмас,
Әгәр үзең сөймәсәң.
Сихерле карашың белән
Йөрәгемә ут салдың,
Серле карап, бер елмаеп,
Йөрәктә урын алдың.
Мине онытырга мөмкин түгел,
Онытырмын диеп уйлама.
Сихерләдем сине, алып сөюемне,
Эчәр суым булыр һавадан.
Мине күрмичә йөрисең…
Мин син дип янам…
Сиңа булган мәхәббәтем
Сүрелми һаман…
Мин яраттым сине, яраттым,
Иң саф сөю белән яраттым.
Мин җан аттым, син, дип җан аттым,
Карлыгачым (сандугачым), диеп яраттым.
Мин яраттым сине, яраттым,
Иң саф сөю белән яраттым.
Мин җан аттым, син, дип җан аттым,
Карлыгачым, диеп яраттым.
Мин кабаттан туыр булсам,
Чишмә булып туыр идем.
Чылтыр-чылтыр назлап кына,
Аягыңны юыр идем.
Һәркем җиргә пары белән туа,
Язмышына язган яры була…
…Син һаман да мине эзлисеңдер,
Өмет өзмисеңдер табуыңа.
Тагын китә, диеп өзгәләнмә,
Моң-зарларга, зинһар, уралма.
Син җаныма якын булган кебек,
Кадерле бит миңа юллар да.
Аңлый алмыйм мин, аңлый алмыйм мин —
Әллә сөясең, әллә сөймисең?
Уза гомерләр, уза гомерләр,
Көт әле, дисең, көт әле, дисең.