Онытмам
Яңгырдан соң җир яшәреп кала,
Кояш чыга кара болыттан.
Мине шул кояштай җылытасын,
Сине, сылу, сине онытмам.
Яңгырдан соң җир яшәреп кала,
Кояш чыга кара болыттан.
Мине шул кояштай җылытасын,
Сине, сылу, сине онытмам.
Җәйге күктә кара болыт
Яңгырлы яшен көйлә.
Кайда сугылырга белми
Иелә, бөгелә Лилиям.
Бүген кинәт мин аңладым:
Карашларың ялган икән.
Сиңа булган өметләрем
Төштә күргән сыман икән.
Таң атса кош сайрый,
Ул кояшны сагынган.
Җыр җырлап шул коштай
Кил син яшьлек языннан.
Сөям, бел, сине,
Сөям гел сине.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде.
Моң-зарларымнан
Көям шул инде;
Гөлкәем, бәгырем,
Нишлим соң инде?!
Таңны котлап кошлар сайрашканда
Йөрәгемдә дәртле моң кала.
Җырсыз-моңсыз яшәү мөмкин түгел,
Шул җыр сымак матур дөньяда.
Чылтырап аккан чишмәне
Тыңлыймын да юксынам.
Шул чишмәдә җыр җырлады
Минем сөйгән дускынам.
Кара карагаттай күзләре,
Карады да, бүлде уемны.
Иң кадерле йөрәк сүзләрем
Сихырлаган кебек тоелды.
Яз да яшел,
Көз дә яшел
Зәйтүн гөл.
Яфрак коймый,
Һич коромый
Үсә гөл.
Кояш чыкса, чәчкә күзен ача
Син дә миңа назлы гөл генә.
Күңел күркем бер ачылсын, иркәм,
Елмай әле, елмай бер генә.