Ак төнбоек
Су буйларында йөримен,
Камышлар шавын тыңлап.
Төшләремә ник кермисең, иркәм,
Сөю җырларын җырлап.
Су буйларында йөримен,
Камышлар шавын тыңлап.
Төшләремә ник кермисең, иркәм,
Сөю җырларын җырлап.
Каурый-каурый канат кош булсам да,
Мин сандугач-былбыл түгелмен.
Былбыл тавышы кебек тавышым да юк,
Ә шулай да җырлый күңелем.
Син яшь, диләр, һәрвакыт яшь күңелле, диләр,
Көннән-көн яшәрәсең, дип, миннән көнлиләр;
Яшәрәм, дусларым, чөнки гүзәл яшьлеккә гашыйк мин,
Шуңа күрә картаерга бер дә ашыкмыйм.
Дусларсыз ла дөнья сансыз,
Дусларсыз булмый яшәп.
Утны-суны бергә кичеп,
Яшибез әле яшьнәп.
Йолдыз ява өстебезгә,
Йолдыз ява ишелеп
Ишетәсеңме, бәхет кага
Сөюебез ишеген
Сөюебез ишеген.
Котлап сине туган көнеңдә
Алтын кояш сибә нурларын.
Кояш балкыган язгы иртәдәй,
Якты булсын, якты булсын
Тормыш юлларың.
Дуслык билгеседер: җирдә ярсып,
Иделләргә кушыла дәрьялар.
Дуслык кадрен белеп яшәгәндә,
Нинди иркен, киң бу дөньялар!
Сәфәр чыксам ерак юлга,
Каерылып карыйм артка.
Китсәм ерак, яна йөрәк —
Калырсың кебек ятка.
Таныш түгел юллар буйлап
Мин озак йөрдем.
Туган ягым күренерме дип,
Тауларга мендем.
И гүзәл туган ягым,
И ямьле туган ягым,
Тау башында бакча булып,
Төшемә кердең.
Мине вакыт тагы ашыктыра,
Заман җиккән ярсу атларын.
Язмыш мине, кайда ташласа да,
Сагынырмын сезне, дусларым.