Китмим әле яшьлегемнән
Бер-бер артлы еллар уза,
Көмеш өстәп чәчләремә.
Ә шулай да мин ышанам
Яшен булып яшьнәремә.
Авторы на букву: Ф
Кал моңнарым булып
Син, кояшлы көнем, хыялдагы өнем,
Бердән-берем, бәгырем минем бит (син);
Риза булсаң әгәр, ал таңнарга кадәр
Гел янәшә барыр идем бит.
Кайтыгыз
Хәбәр сала әнкәебез безгә,
Кайтып төшсә кинәт кайсыбыз.
“Балакайлар, туганыгыз кайтты!
Күрешергә тиз(е)рәк кайтыгыз!”
Кайда ул сылу кыз?
Бакчада — талгын җыр, хыялдай канатлы.
Серле моң белән җыр күңлемне кузгатты.
Ялгыз бер миләштәй уйчан кыз күрдем мин. —
Ник талдың уйларга, сылу кыз? — дидем мин.
Кайда
Кайда гына йөрөсәм дә
Сине янымда тоям,
Сөюемнең учагына
Хис-тойголарым коям…
Син мәңгелек мөхәббәтем,
Минең гәзиз яргынам,
Янәшәмнән генә килгән
Иң якыным, бергенәм.
Иңнәремне куям иңнәреңә…
Карашыңнан күрәм,
Никтер син борчулы,
Ниләр булды сиңа, әйт, иркәм.
Синең авырлыкны,
Иңнәреңнән алып
Ташлый алсам, миңа шул житкән!
Ишеттерче сөю сүләреңне
Зар-интизар, иркәм, ишетергә
Мин дә сөям дигән сүзләреңне.
Күкләремә кат-кат ялварыйммы,
Алларыңа килеп тезләнимме?
Искән җил
Утырам җиде юл чатында
Уйларым тик синең хакында.
Салкын җил өшетә битемне
Син дә бит нәк шушы шикелле.
Исеңдәме? (беренче вариант)
Исеңдәме, иркәм,
Таныштык без икәү,
Җылы яктан кошлар кайтканда.
Көннәр аяз иде,
Күңелдә яз иде
Яшьлегебез чәчәк атканда,
Яшьлегебез чәчәк атканда.
Ике ялкын ике йөрәктә
Ике җилкән ике диңгездә
Ике очкын ике йөрәктә
Бергә берләштерик аларны
Кабындырыйк ялкын йөрәктә
