Гомерләр уза икән
Елгыр еллар, моңгайларга,
Сарыларын сыза икән.
Уйласаң, уйламасаң да,
Гомерләр уза икән.
Елгыр еллар, моңгайларга,
Сарыларын сыза икән.
Уйласаң, уйламасаң да,
Гомерләр уза икән.
Өзгәләнеп талый җил яфракны,
Көзләр килгән. Гомерем үткәндер.
Салкын яңгырмы бу, әллә хәлсезлекме?..
Яшәвемнең ахры җиткәндер.
Елама, өзлегерсең, баяным,
Авыр чакта сиңа таяндым
Кайчан да булса барсы бетәчәк!
Һәм безнең урынга бүтән кешеләр киләчәк,
Без килгән шикелле, ә калганнар сизмәячәк!
Кабат очрашырга сәбәп бир, киләчәк!
Җил уйнатып атлар узды олы юлдан,
Тояклардан күтәрелгән тузан тынган.
Томырылып чапкан ярсу алмачуар
Әллә инде, минем яшьлек үзе булган.
Ак чәчәкләр, ап-ак язлар микән?
Ак өметләр микән көзләрдә?
Аклык эзләп, аклык күзләп үткән
Гомер үзе нинди төсләрдә?
Шомырт күпереп чəчәк атсынмы,
Җирне каплап тəүге кар япсынмы —
Хыял илтə бала чакларыма,
Яшьлегемə, туган якларыма…
Агыла да болыт, ай, агыла,
Өйкем — өйкем булып кабарып.
Шул болытка текләп карый торгач,
Ни өчен соң әле капыл гына
Зиһеннәрем китте таралып?
Нинди матур, нинди күркәм,
Бу нинди көн икән?
Аяз көнне, чуак көнне
Әнкәем туган икән.
Нигә икән назланышып,
Елмая һәр бер гөлем.
Гөлләр нигә елмаймасын,
Синең туган көн бүген,
Синең туган көн бүген.
Күңелемдәге теләкләрне
Гөлләргә үреп бирәм.
Гөлгә күмеп, бүген сине,
Кадерлем минем диям.
Туган көнең белән котлыйм,
Жырлар язам бүләккә.
Син гүзәлем, гүзәлкәем,
Матур бүген бигрәк тә!