Кара карлыгач микән (икенче вариант)
Карлыгачым, әйт үземә,
Кайсы талга кунасың?
Карлыгачым, әйт үземә,
Кайсы талга кунасың?
Җырлый аккош соңгы җырын,
Мәхәббәтен юксынып,
Шауламый урман, исми җил —
Галәмнәр калган тынып.
Җырлый аккош җиргә-күккә
Моңнарын сибә-сибә,
Ярда камышлар яшь түгә
Яфракның яше кибә.
Җырлый аккош соңгы җырын, Мәхәббәтен юксынып, Шауламый урман, исми җил — Галәмнәр калган тынып. Җырлый аккош җиргә-күккә Моңнарын сибә-сибә, Ярда камышлар яшь түгә Яфракның яше кибә. Ярсу елга шарлавыклар Аның җырын куәтләп, Никтер кыймыйча торалар Кушылырга күмәкләп. Җырлый аккош моңлы җырын, Җан өзгеч хәтирәләр, Табигать бит — хыянәтсез, — Хыянәтсез мәхәббәтне Күкләргә күтәрәләр.
Иртә таңнан, иртә таңнан
Киләм иркен кырга.
Һәм уятам, һәм уятам
Урман, тугайны.
Минем белән бергә,
Бергә эшкә чыга —
Күккә үрли сабан тургае.
Өфе — Казан калаларын
Якынайткан юллар бар.
Идел — Урал балаларын
Туган иткән моңнар бар.
Эх, Өфе, әй, Казан
Аерылмагыз бер кайчан.
Аерылмагыз, аерылмагыз,
Аерылмагыз бер кайчан.
Биючеләр бииләр,
Көе килми димиләр.
Ардагы дуслык юлын,
Без корычтан салабыз.
Өфе матур, диләр дуслар,
Юкә чәчәк атканда.
Урал тауларына кереп,
Кичен кояш батканда.
Эх, шул Өфе каласын
Бер барып күрсәң иде.
Колач салып
Агыйделнең
Суында йөзсәң иде.
Ай чыга Арча кырыннан
Сәгатен белеп кенә.
Җил төшә Идел буена
Сүз куйган кебек кенә.
Айлар, еллар үтте, көзләр җитте,
Тагы кошлар китә тезелеп.
Канат җилпеп очкан шул кошларның,
Мамыклары оча тезелеп.