Зөлфия
Бер яратам, бер юк диеп,
Ялындыртма, Зөлфия,
Үпкәләсәң, бер дә килмәм,
Үкенерсең, Зөлфия…
Зөбәрҗәт
Карчыгадай дигән, һай, гаярь кош
Кош кундырмас, бәгырем, тирәккә;
Зәңгәр яулык
Бәйләп үтче зәңгәр яулыгыңны,
Карап калыйм күзең талганчы.
Күңелләрне моңнар биләгәнче,
Йөрәгеңне ялкын алганчы.
Зәңгәр шәл
Карлыгачкай кара, муены ала,
Очып кына киткәч, абау, бәгырем, югала.
Зәңгәр чәчәк
«Чыпчык күзе» — гади күзе,
Кечкенә зәңгәр чәчкә.
Алып килдең, бүләк иттең,
Кададың минем чәчкә.
Зәңгәр чәчкәләр
Зәңгәр чәчкәләрне мин өзмәдем,
Алсу асылларын эзләдем.
Сүзләрем бар, сиңа бер сөйләрмен,
Сиңа бер сөйләми түзмәмен.
Зәңгәр чиләк
Сандугачлар җыелганнар,
Без алай җыелмыйбыз.
Дуска түгел, дошманга да
Без кара коелмыйбыз.
Зәңгәр төймә
Иреннәрең — кызыл чия,
Күзләрең — зәңгәр төймә.
Гомерлеккә сөйдем сине,
Ташлап китәр бу, димә.
Зәңгәр томан
Күзләремдә минем нурлар кими сыман,
Нурсыз кала кебек җырларымда сүзләр.
Әй сөеклем, синең хисең минем өчен
Әле һаман зәңгәр томан,
Синең хисең зәңгәр томан.
Синең хисең зәңгәр томан.
Зәңгәр томан, зәңгәр томан.
Зәңгәр күлмәк
Зәңгәр күлмәгеңне киясең дә,
Зәңгәр күлгә көн дә киләсең.
Йөрәгеңдә нинди утлар яна?
— Уйларыңны килә беләсем.
