Зәңгәр күл
Әйтегезче минем иркәмә
Зәңгәр күлгә килсен иртәгә.
Зәңгәр күлдә аны көтәрмен,
Җил аркылы хәбәр итәрмен.
Зәңгәр күзләр (икенче вариант)
Икәү бергә үстегез сез,
Аерылмас дус идегез.
Яшьнәп торган яшьлек белән
Авырлыклар җиңдегез сез.
Илче бага
Атлар җиктем мин чанасыз,
Чыгып киттем чарасыз.
Күрер күзгә зур да түгел,
Чибәрлеккә чамасыз.
Исемдә
Беренче кат сөю дәрте белән
Елмайганың минем исемдә.
Күзләреңә карап: «Сөям», — дигәч.
Оялганың минем исемдә.
Ирәндек
Һай!.. Иртәнчәккәй торып, бер карасам,
Уң кулында көмеш йөзек,
Куш беләзек, билкәй нәзек,
Чаңк-чаңк итә Ирәндек бөркете,
Һай!.. Чаңк-чаңк итә Ирәндек бөркете.
Иртәнге серенада
Күмелгәнсең ак мамык мендәргә,
Толымнарың җәеп син, иркәм.
Сине өзелеп сагынып,
Сөю белән янып,
Тәрәзәңне чиртәм мин иртән.
Иркәң буласым килә
Иркәң буласым килә,
Бикәң буласым килә.
Җилләреңә буйсынырлык
Җилкән буласым килә.
Иркәмә
Иркәм, синең тирән, күз карашынң
Ялкын булып үрли күңелгә;
Шулай ялкынланып сөю хисе белән
Яшәрмен мин бөтен гомергә.
Иркәм, назлы карашың
Иркәм, синең назлы карашыңны
Көндә төштә күреп уянам.
Йомшак, алсу татлы иренеңне
Күпме үпсәм, үбеп туя алмам, туя алмам.
Иркәм (беренче вариант)
Минем иркәм бар иде,
Үзем белән пар иде;
Кара кашлы, кара күзле
Бер сөйкемле яр иде.
