Кайтып барам
Оныт диеп исемеңне
Йөрәгемә ничек дәшим?
Мин бит һаман яралы җан —
Шул үткәннәр белән яшим.
Мәхәббәт
Кайтыгыз
Хәбәр сала әнкәебез безгә,
Кайтып төшсә кинәт кайсыбыз.
“Балакайлар, туганыгыз кайтты!
Күрешергә тиз(е)рәк кайтыгыз!”
Кайтмаска кит
Кабат искә төште, мин сине уйлыйм
Үз-үземне нигә аңлый алмыйм,
Белмим җаным нигә, нигә сине сөйдем
Тик уземне генә аңлый алмыйм…
Кайтам тәүге ярыма
Кайтам тәүге сөюемә,
Кайтам тәүге ярыма.
Ниләр булды соң миңа—
Урын тапмыйм җаныма?
Кайт, сөеклем
Бөтерелеп сары яфрак
Эзләреңә генә ява.
Сагынуларны басар өчен
Тап әле миңа дәва.
Кайт, иркәм Сәрвиназ!
Җырларың күңелгә моң сала, Сәрвиназ,
Сагышың йөрәккә ут сала.
Сагышың йөрәккә ут сала, Сәрвиназ,
Җырларың күңелгә моң сала.
Кайсы якта үстең, гөлкәем?…
Шул тиклем дә мөлдер-мөлдер итеп
Мәхәббәтле бага күзкәең,
Саф мәхәббәт чишмәләрен табып,
Су эчтеңме әллә, гөлкәем?
Кайнар чәй
Чәеңнең кайнарлыгыннан
Чәеңнең хуш исеннән
Әллә нишлим эреп китәм
Әллә нишлим исерәм.
Кайларда син
Кайларда — уң, кайларда — сул,
Кыйблаларым буталды.
Дөньяларым буталды да
Җаннарымны ут алды.
Кайда ул сылу кыз?
Бакчада — талгын җыр, хыялдай канатлы.
Серле моң белән җыр күңлемне кузгатты.
Ялгыз бер миләштәй уйчан кыз күрдем мин. —
Ник талдың уйларга, сылу кыз? — дидем мин.
