Яңа Әтнә җыры
Хисләремне ямьгә төргән,
Язмышымның ядъкаре.
Җыр булып йөрәккә кергән,
Безнең Әтнә яклары.
yun_11
Яңа Әтнә
Әтнә борынгы булса да,
Иске диеп әйтмәгез.
Яңа юлга алып чыктык,
Яңарачак Әтнәбез.
Яңа Казан
Әкрен генә Идел дулкынында
Ай тирбәлә, кояш чайкала;
Киң җәелеп фәннәр кочагында
Үсә Казан — нурга бай кала.
Яңа ел вальсы (икенче вариант)
Көтеп алган бүләк булып,
Бәйрәм килә Җиргә ел да.
Күңелләрдә шатлык тулы,
Яңгырый дәртле җырлар.
Яңа Бүләк
Имәннәрең җыр башласа,
Кушыла тирәкләрең.
Аларны бөр тыңласам да
Җилкенә йөрәккәем
Яшәсен безнең колхоз
Шәһәрне ашата авыл.
Авылларда бар да бар:
Сөт, май, каймак, ит һәм икмәк…
Тел йотарлык бал да бар!
Яшәрәсең, Казан, яңарасың
Борынгы булсаң да картаймыйсың,
Нинди көдрәтләрдән дәрт аласың?
Әллә чибәр кызларың яшәртә? —
Яшәрәсең, Казан, яңарасың.
Яшәп сусын канмады
Көндез кояшым елмайса,
Төнен аем базлады,
Кураемның асыл моңы
Хисләремне назлады.
Яшьләү дәшә
Урман исән, кырлар исән,
Авыл соң кая үзе?
Монда яшәп киткәннәргә,
Ходаем, бирче түзем.
Кыендыр бит бу дөньяда
Туган авылсыз яшәү.
Ятим-ялгыз йөрәк белән
Ялгызы калган Яшьләү.
Язны сагыну (беренче вариант)
Кабат килде язлар,
Күңелләрдә назлар,
Коштай очам гүя талпынып.
Күпме еллар үткән,
Һич сүрелми икән
Йөрәктәге сөю ялкыны.
