Баулым
Баулым таулы-таулы,
Тауларында шаулый
Җил-давылдан саклап, әй, урман!
Шунда бабам туган,
Буразналар ерган,
Мең хәсрәтен чәчеп моң урган.
Баулым таулы-таулы,
Тауларында шаулый
Җил-давылдан саклап, әй, урман!
Шунда бабам туган,
Буразналар ерган,
Мең хәсрәтен чәчеп моң урган.
Ай исә җил, исә җил,
Кай яклардан исә җил?
Дөбердәтмәде бер, ай, дөбер чак,
Дөбердәтеп килә колын чак.
Җырлап, биеп, уйнап, көлеп,
Үтепкенә бара бит яшь чак.
Түгәрәктәй күлдә чаба-уйный,
Кайда икән аның чуртаны?
Күп илләрдә йөреп күпме күрде,
Шул микән ни илнең Солтаны?
Гармунга да биибез лә,
Курайга (Тальянга) да биибез.
Безнең әле күбәләкләр
Кебек чагыбыз дибез.
Еребеҙ бай йылға-күлгә,
Тәмле шишмә һыуҙарыбыҙ
Шишмә һыуҙар эсеп үҫкән
Сафлыҡтары йәнгә күскән
Башҡортостан ҡыҙҙары беҙ.
Җиде төстәге җәйгорның
Нурларына багышлап,
Дәртләнеп җырлар җырлыйбыз
Ата-баба җиренә багышлап.
Йомыш белән күп тападым
Баймак — Сибай юлларын.
Әллә шуңа якын күрәм
Тауларын, урманнарын.
Үзе бер дәртле җыр икән
Безнең Учалы ягы.
Агыйдел белән Җаегым
Чыга шул җирдән агып.
Ямьле Сөннең буйларында,
Сыенып кочагына,
Тора минем туган авылым —
Оялчан, уйчан гына.
Уйларым да минем уклар булса,
Кирелептә атыр җаным юк.
Балачакны үлеп сагынсам да,
Кире кайтыр гына әмәл юк.
Балачакны үлеп сагынганда,
Кире кайтыр гына әмәл юк.
Язмышларга бәлки язылгандыр
Туган җирдән читтә яшәргә.
Күпләр кебек киттем бәхет эзләп,
Авылымнан ерак шәһәргә.