Гашыйклар — дөньяның терәге
Син — минем ал таңым, эзләгән язмышым,
Кердең бит күңелгә, китмәскә гомергә.
Хыялда яшәгән, яшендәй яшьнәгән
Ут булып балкыдың йөрәгем түрендә!
Син — минем ал таңым, эзләгән язмышым,
Кердең бит күңелгә, китмәскә гомергә.
Хыялда яшәгән, яшендәй яшьнәгән
Ут булып балкыдың йөрәгем түрендә!
Гашыйклар тавына бардым,
Югалган эзне табып.
Төз наратлар баш иделәр,
Моңсу тынлыкка калып.
Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.
Чишмәләрдән кайта идең,
Аккоштай йөзеп кенә.
Чибәрлегеңә сокланып
Күзәттем читтән генә.
Төннәр үтеп таң атканда,
Зефир җилләре исә.
Күңелемә авыр чакта
Бер елмаюың җитә.
Шатлыклары тормышның аз,
Киләм дигәндә китә.
Күзләремә шул чагында
Бер елмаюың җитә.
Ул матурлык бу ярларга
Чайпалмый ничек сыйган?
Болытлар кичә елганы
Тәкәббер казлар сыман.
Гөлләрем чәчәк аттылар,
Дөньяга ямь таратып.
Шатлык яшьләрем тамдылар,
Яннарыма син кайттың.
Бир кулыңны, әйдә айга меник,
Күрәсеңме, айдан юл төшкән.
Без барасы якты айлы юлда
Гөлләр кебек йолдызлар үскән.
Борынгыдан килгән гадәт,
Шулай иткән бабамнар,
Өйләнергә вакыт җиткәч,
Кыз урларга барганнар.
Барганнар да уеннардан
Матур кызлар алганнар.
Әгәр кызлар тыңламаса,
Зур капчыкка салганнар.
Без әле зур түгел, әмма
Зурларга иярәбез.
Зурлар җырлаган шикелле
Җырларга өйрәнәбез.