Кагылма гөлләремә
Сандугач суга сусаган,
Эчалмый гөлләр чыгын.
Коела көмеш чыклары,
Таңнарда җилләр чыгып.
Сандугач суга сусаган,
Эчалмый гөлләр чыгын.
Коела көмеш чыклары,
Таңнарда җилләр чыгып.
Әллә инде яшьлек кабатланмас,
Кире кайтмас гүзәл чор микән?
Искә төшкән саен, бәгырьләрне,
Үзәкләрне өзәр җыр микән?
Урманнарга кергән идем,
Уйланып йөргән идем.
Агыйделнең уртасында
Агымга йөзгән идем.
Яз яшәртә икән күңелләрне,
Яшьләр белән тула күл буе.
Йөрәкләрне йөрәкләргә бәйләп
Шаулар икән тагы кем туе.
Күтәрелде аккош зәңгәр күлдән,
Күтәрелде кабат төшмәскә.
Давылларга каршы очасы бар,
Төнбоеклар гаеп итмәсләр.
Кошлар моңын тыңлыйм, сахраларда
Ак чәчәкләр өздем үрелеп.
Сиңа әйтер сүзем күп калды бит,
Чәчәк арасына төрелеп.
Яшьлегебез үтеп бара —
Балдак алышкан чаклар.
Синең балдак, минем балдак
Мәхәббәтебез саклар.
Әгәр мөмкин булса, синең белән
Аерылмас идем бер көнгә.
Яннарымда гына тотар идем, иркәм,
Бирмәс идем бүтән беркемгә.
Сагынам туган ягымны,
Сандугачлы талымны.
Анда гөлләр чәчәклерәк,
Анда җилләр ягымлы.
Каен басмаларга басып,
Чиләгеңә су алдың.
Сине генә сөям, дидең,
Ятлар белән чуалдың.