Ике дус
Дусларым, сез беләсезме,
Дүрткүз белән Йомгакны?
Берсе — эт, ә берсе — песи,
Дус яшиләр шулчаклы!
Бергә сөт эчәләр алар,
Бергә шулпа ашыйлар.
Ә аннан соң бер ояда
Рәхәтләнеп йоклыйлар.
Дусларым, сез беләсезме,
Дүрткүз белән Йомгакны?
Берсе — эт, ә берсе — песи,
Дус яшиләр шулчаклы!
Бергә сөт эчәләр алар,
Бергә шулпа ашыйлар.
Ә аннан соң бер ояда
Рәхәтләнеп йоклыйлар.
Кеше гөмере кыска, үтеп булмый
Җир йөзенең барлык җирләрен.
Килдек сезгә чит-ят кеше булып,
Дуслар табарымны белмәдем.
Бак-бак килеп, тавыш биреп,
Алпан-тилпән атлап,
Кайта үрдәк елгадан.
Без үрдәкләр, матур кошлар,
Юктыр бездән батырлар!
Сине көтә күңелкәем,
Күптәннән юк килгәнең.
Елына бер чәчәк ата
Минем кура җиләгем.
Күл буенда йөрдем мин,
Балачагымны эзләп:
Су төбендә — яшел үлән,
Яр читендә — су тездән.
Кошлар сайраудан туктагач,
Алтын көзләр дә җитә.
Якынайган көзге туйлар,
Кыз күңелен җилкетә.
Озындыр урамнары,
Каршыда урманнары.
Урманнардан ишетелә
Күке кычкырганнары.
Керәшен халкым минем,
Җырларыңда синең,
Чишмәләрдәй чылтырап моң ага.
Шушы моңнар безгә
Гасырлардан килгән,
Ата-бабалардан җыр аша.
Керәшен халкым минем,
Яшә мәңге,
Җырларыңны сакла, моңыңны.
Җырларыбыз аша,
Моңнарыбыз аша,
Күрсен дөнья минем халкымны!
Чит җирләрдә йөрдем,
Күпме илләр күрдем,
Тик күрмәдем сезнең кебекне.
Әйтер өчен сезгә
Халкым, диеп, дуслар,
Җыяр идем сезне бер җиргә.
Сәвәләйдән Сәвәләйгә
Ага вакыт елгасы.
Кайларда гына йөрсәм дә,
Килә шунда кайтасы.
Кайтам, әнкәй, кайтам әле
Төшләремдә авылыма.
Акбүз паратларны җигеп,
Чыгам синең каршыңа.