Алла бирсә
Кырык эшләр кырам диеп,
Һаваланма син, бәндәм.
Тауларны да күчерерсең
Көч-гайрәт булса тәндә.
Кырык эшләр кырам диеп,
Һаваланма син, бәндәм.
Тауларны да күчерерсең
Көч-гайрәт булса тәндә.
Үрләргә менәсем бар,
Гөлләрне өзәсем бар.
Үргә менеп, ләззәтләнеп,
Дөнъяны күзлисем бар.
Кайчан гына ике йөрәк
Гел бергә тибә инде.
Парлар булып бер ямь булып
Якты нур сибә инде.
Яңа йортның нигезендә
Талир тәңкәләр салдык.
Ташып торсын мында муллык,
Бәхет, татулык, саулык.
Яңа йортлар котлы булсын,
Табыннары мул булсын.
Дус-туганга, җыр-моңнарга
Урын иң түрдән булсын!
Сер сөйләмә җан дус диеп,
Җан дуслар да дошман була.
Чакма таштай дуслыкларны
Дөньяның маллары бүлә.
Сер сөйләмә, сер сөйләмә,
Сер сөйләмә беркемгә дә!
Аклыгын-сафлыгын саклый,
Карыймын каеннарга.
Җил давыллар кагылса да,
Бирешми(к) кайгыларга.
Бу тормышта беребез дә
Мәңгелеккә килмәгәнбез.
Мәңге калыр затларны ник
Исән чакта белмәгәнбез?
Күккә ашкан шул җаннардан,
Йолдызлардан нурлар тама.
Кыска гына гомерләрдән
Мәңге сүнмәс җырлар кала.
Был тормышка беребез дә
Мәңгелеккә килмәгәнбез.
Мәңге калыр затларны ник
Исән чакта белмәгәнбез?
Күккә ашкан шул җаннәрдан —
Йолдызлардан нурлар тама.
Кыска гына гомерләрдән
Мәңге сүнмәс (үлмәс) җырлар кала.
Яу кырында яшь салдатның
Йөрәгеннән кан тамды.
Шунда үскән ак чәчәкләр
Кып-кызыл булып калды.
Гомере бетте, ә бит егет
Гөлләрне назламаган.
Ярата дип, яратмый диеп,
Таҗларын санамаган.
Уйна, гармун, уйна!
Өздерепләр уйна!
Эрет әле күңел бозларын.
Сөймәгәннәр сөйсен,
Ялкыннарда көйсен,
Шатлыкларга, шатлыкларга
Күм син (күмсен) дөнъяны.