Кайт, сөеклем
Бөтерелеп сары яфрак
Эзләреңә генә ява.
Сагынуларны басар өчен
Тап әле миңа дәва.
Роберт Тимербаев
Искән җил
Утырам җиде юл чатында
Уйларым тик синең хакында.
Салкын җил өшетә битемне
Син дә бит нәк шушы шикелле.
Гомер җитмәде (Нидер җитмәде)
Икебез икегә, икегә бүленгән,
Калганбыз язмышның ике ярында.
Исеңә төшермен, ничекләр тузәрсең,
Шул кадәр өзелеп сагынган чакта!
Бураннарга каршы барам (беренче вариант)
Күңелемә тиңдәш итәм
Ярсыган бураннарны.
Давылларга каршы атлап,
Әйләнәм урамнарны.
Давылларга каршы барам,
Офык ачылмас кебек.
Йөрәгемнең янулары,
Мәңге басылмас кебек.
Бер тутырып карадың
Синең күзләргә карыймын —
Зәңгәр күл сыман тирән.
Сихри моңлы сергә тулы
Сагыштан барын күрәм.
Ак майларда — ак вәгъдәләр
Бу тормышның, беләм, төрле чагы була,
Шатлыклары була, кайгылары.
Кайгыларны, шатлыкларны үз итүче,
Әл дә син бар, минем сөйгән ярым.
Санама, кәккүк!
Мин һаманда унсигездә кебек,
Бер нәрсә дә үзгәрмәде кебек:
Кояш бата — һаман әлекке,
Таңнар ата — һаман әлекке.
Кайгы җиле
Кайгы килсә, сорап тормый,
Килми ишеген кагып.
Бәхет тулы тормышының
Килә тәрәзен ватып.
Гомерләрне үлмәс җыр итәек
Гомер үтә диләр, гомер үтми,
Без үтәбез гомер юлларын.
Артка карап уфтанмаек әле,
Үкенмәек әле соңыннан.
Гомер җыры
Талгын гына яуган карлар
Күмә көзнең гөлләрен,
Чәчәкләрне җылытам дип,
Үрелә иреннәрем.
