Каршыма килсәң иде
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яз гөледәй
Чәчәк аткан чак иде.
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яз гөледәй
Чәчәк аткан чак иде.
Куршебезгә бер кыз кайткан
Курергә кергэн идем
Чибәр микән түгел микән
Белермен дигән идем
Чем кара күзләре белән
Шундый итеп карады
Әйтерсең дә керфекләрен
Йөрәгемә кадады.
Үрмәгөлләр бөредә,
Язлар ямьгә төренә.
Мәхәббәтең үрмәгөлдәй
Йөрәгемә үрелә.
Кузгала поезд кузгала
Аерылабыз мин китәм
Юллар кавыштырган иде
Юллар аера икән.
Җырламагыз әле, әй, шул җырны,
Өзелә лә өзлә үзәгем.
Мөлдерәмә инде күңелләрем,
Авырлыклар белән түзәрмен.
Дәү әнием энҗе калфак
Бүләк итте үземә.
Энҗе калфак, үзе ап-ак,
Бик килешә үземә.
Кояш ятты бишегенә,
Күзләрен йомды.
Кошлар да сайрамый инде.
Чишмәләр тынды.
Яфраклар да серләшмиләр —
Йоклады каен.
Без дә йоклыйк,
Бәү-бәү итик,
Улым, улкаем…
Казанда, бер бакчада
Бер шаян курай булган
Кеп-кечкенә булса да,
Гел уйнап кына торган:
Болонда уйнап йөрдем,
Матур күбәләк күрдем.
Йөгереп янына килдем,
Әйдә, уйныйбыз, дидем.
Безгә яңа малай килде,
Чәчләре кара бөдрә,
Шул бөдрә чәчләре белән
Көн дә төшемә керә.
Җенем сөйми бөдрә чәчне,
Ә кызлар аңламыйлар,
Шушы бөдрә чәчләреннән
Күзләрен алалмыйлар.