Моңнар кайтсын авылга
Авыл киче. Тасмалардан,
Әй, агыла ят моңнар.
Нинди моңсу, әллә инде
Телсез калган гармуннар?
Авыл киче. Тасмалардан,
Әй, агыла ят моңнар.
Нинди моңсу, әллә инде
Телсез калган гармуннар?
Сагындым, сагындым, сагындым
Син кайда, син кайда, син кайда
Бер көнне очрашып
Бер көнне табышып
Мәңгегә кавышыйк без әйдә
Читләргә китәм дә, моңаям,
Туган җирне, илне сагынам.
Агыйдел, Каридел, Димемне,
Семемне, Өршәкне юксынам.
Юксынам Өфемне, Бөремне,
Дүртөйле, Яңавыл, Стәрлемне.
Төшләргә керә ул Ишембай,
Салават, Белорет, Күмертау…
Түбәнге Әврез авылы
Дөньяда берәү генә.
Аның бары берәүлеген
Беләм, бар җиһан белә.
Бер генә урамлы идең,
Минем өчен зур идең.
Берничә өең калса да,
Син дөньяда юк инде.
Миякә һәм Дим кавышкан
Безнең авыл каршында.
Җир чикләрендә булсам да
Шунда күңелем ашыга.
Көмеш сулы Агыйделем
Каридел кочагында.
Каршы ала гүзәл Өфем
Биек тау башларында.
Безнең татар — җырлы-моңлы халык,
Җыр-моң сеңгән безнең каннарга.
Җәлилләрең дарга барганда да,
Онытмаган соңгы дога итеп
Иң-иң моңлы җырын җырларга.
Гүзәл илем, гүзәл Ватаныма,
Ябырылса кансыз дошманнар.
Акты тамчы, изге канын түгеп
Саклап калган аны бабамнар.
Җаның сусаса җыр-моңга,
Ассыларга килеп чык.
Исәнлек-саулык утравы —
«Ассы» дигән патшалык.