Лирик табын җыры
Бөек бәйрәм таңында
Яндыр, күгем, тагын да
Яктырак йолдызыңны!
Чакыр, илем, табынга
Батырлыкта танылган
Улыңны һәм кызыңны,
Улыңны һәм кызыңны!
Бөек бәйрәм таңында
Яндыр, күгем, тагын да
Яктырак йолдызыңны!
Чакыр, илем, табынга
Батырлыкта танылган
Улыңны һәм кызыңны,
Улыңны һәм кызыңны!
Ерак иде ул көн, озак көттек,
Бер кайгы да урап узмады.
Мең ярым көн буе көрәш барды,
Мең ярым көн көттек без аны.
Иртә дә кич тә китерә
Хат ташучы Хәтимә;
Ник үзе хат язмый икән
Кош теле хәтле генә?
Хуш исләрен гөлләр сипкәндә,
Тәрәзәмне җилләр чирткәндә,
Карамадың нигә әйләнеп
Яннарымнан үтеп киткәндә?
Бер генә сүз,
Бер генә сүз әйтә алмый калдым,
Таба алмый калдым вакытын.
Очып киткән кошлар төркеменә
Иярмәс тә иде,
Иярмәс тә иде минем бәхетем…
Һаман истә ут-давыллы еллар,
Онтылмас сугыш мәхшәрләре.
Зур җиңүләр яулап алга барды
Генерал Фатих гаскәрләре.
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.
Ай-һай матур хат җибәргән
Сөйгән кызына егет:
«Казанда, диңгез портында
Каршыла, иркәм!» — диеп.