Кем белер кадереңне

Кем белер кадереңне, җаным,
Дәртле күңел булмаса?
Наз итәр кемнәрге гөл,
Каршыңда был-был булмаса?
Сүрәтеңнең иң чыны,
Бел, шагыйрең күңлендә дер, —
Көзгеләрдән чын төсеңне
Күрмисең син, ул булмаса.

Идел ярларына басып торам

Идел ярларына басып торам,
Нинди матур безнен киң Ватан!
Мин илемнең тиңсез гүзәллеген
Сине сөйгән кебек яратам.

Бик сагындым (беренче вариант)

Бик сагындым уйчан күзләреңне,
Минем өчен алар бер генә;
Белмим, тагын кем бар икән җирдә
Төшенүче алар серенә.

Бик күрәсем килә

Торсам иртән, уйларымда йөртәм,
Ятсам — төшләремә керәсең.
Бик сагындым, иркәм, нишлим икән,
Бик күрәсем килә, күрәсем.

Ах, тагын янам

Бер тынган кебек булам
Онтылган кебек булам,
Басылган кебек булам да,
Сине уйлаудан, сагышлардан
Ачылган кебек булам.