Син, изге Кырлаем

Синдә Кырлай, кайнар моң дәрьясы,
Синдә гөлләр һәрчак бөредә.
Үреңдәге шаулы карурманнар
Бигрәк серле булып күренә.

Синең җырың, Һиндстан

Илебезнең гүзәл каласында,
Төрле матур җырлар арасында,
Бер җыр тыңладым мин,
Бер җыр тыңладым мин…
Ул җыр безгә сәлам, булып килгән,
Сездән килгән, Һиндстан!..

Сиңа кайттым, газиз туган җирем

Сиңа кайттым, газиз туган җирем,
Сагындырды чишмә буйлары.
Аерылып гомер кичерсәм дә,
Аерылмады синнән уйларым.

Соңгы чәчәк

Мин килдем кояшлы дөньяга,
Мин җирнең иң соңгы чәчәге.
Күзләрдә иртәнге чык түгел,
Тапталган мәхәббәт яшьләре.

Сермәнемнең ниди серләре бар?

Сермәнемнең ниди серләре бар?
Әйләнә дә кайта уйларым,
Саф чишмәләр мында дәвам итә
Әнкәемнең бишек җырларын.