Чын дустым
Кыен чакларымны хәбәр итмәсәм дә,
Үзе белеп килә чын дустым,
Ихластан сөенә хәлләрем яхшыга,
Үз итә ул мине чын дустым.
Кыен чакларымны хәбәр итмәсәм дә,
Үзе белеп килә чын дустым,
Ихластан сөенә хәлләрем яхшыга,
Үз итә ул мине чын дустым.
Язмышлардан язмышларга күчеп
Кемне, бәгърем, бүген эзлисең?
Үткәннәрне хаталарга бәйләп
Юлларыңда кемне күзлисең?
Мин бит сине үзем эзләп таптым,
Ни өчен соң кочып сөймәскә?
Йөрәгемдә янган утлы хисләр
Синең өчен мәңге сүнмәскә?
Янган йөрәк, әйдә, яна бирсен,
Сөя белә, димәк, шашынып.
Бу дөньяда шулай яшәү рәхәт —
Бер-береңне торсаң сагынып.
Ап-ак чәчләреңне тарап үргән чакта
Уйлыйсыңдыр әнкәй безнең хакта.
Төбәп күзләреңне безнең кайтыр юлга
Көтәсеңдер инде һәрбер ялда.
Әкрен генә гомер үтә диеп
Борчыласың әткәй, син, юкка,
Дөнья мәшәкатең артса, әгәр,
Булышырга чакыр, онытма.
Бәхеткәйләр сагындырып кына
Шакый, диләр, өйнең ишеген.
Белгән догам укып эчтән генә,
Өй түремә элдем бишегең.
Бездә бишек әллә ничек
Талдан-җырдан үрелә.
Җырлы бишек, җылы бишек
Эленә өй түренә.
Керермен төшләреңә,
Төшәрмен исләреңә.
Минем генә исем китмәс
Синең ул хисләреңә.
Буран булып, урам тулып
Очты күңел кошым.
Яуды карлар, синсез яуды,
Синсез узды кышым.
Сине көтәм, шәфәкъ шәүләседәй,
Офыккача сузылсачы хәбәр.
Иңнәремнән таулар төшәр сыман,
Кайтам, диеп, аваз салсаң әгәр.