Карлыгачым
Нәрсә булды, тик син генә,
Син генә күз алдымда.
Карлыгачлар уйный кебек
Каш сикерткән чагында,
Каш сикерткән чагыңда.
Композиторы на букву: З
Карлыгандай кара күзләреңә
Карлыгандай кара күзләреңә
Карыйм әле күзем талганчы,
Сиңа булган яшьлек мәхәббәтем
Йөрәгеңдә урын алганчы.
Карама син йолдызларга
Карама син йолдызларга,
Алар бит берни белми.
Сөюен үзе белмәгән
Йолдыздан беләмени?!
Кара күзләр
Кара карагаттай күзләре,
Карады да, бүлде уемны.
Иң кадерле йөрәк сүзләрем
Сихырлаган кебек тоелды.
Килдең дә син киттең сөйгәнем
«Син язмышым!» — дидем,
Килеп башым идем,
Белмәгәнмен сагыш көткәнен.
Йөрәктә ут-ялкын,
Янымда юк якын,
Килдең дә син киттең, көткәнем.
Каршыма килсәң иде
Кошлар кайткан чак иде,
Сулар аккан чак иде;
Яшьлегебез яз гөледәй
Чәчәк аткан чак иде.
Калдырма
Калдырма, калдырма көзләрдә ялгыз,
Кышларга, кышларга керә алмам.
Сагыш илендә калырмын,
Ак дөнья күрә алмам…
Калдыр сөю
Аккошлары китте,
Китте тирән күлнең,
Бәхет эзләп түгел, читләргә.
Миндә китеп барам,
Сөюемнән качып,
Яшь калдырып синең күзләрдә.
Кайтып барам
Оныт диеп исемеңне
Йөрәгемә ничек дәшим?
Мин бит һаман яралы җан —
Шул үткәннәр белән яшим.
Кайда ул сылу кыз?
Бакчада — талгын җыр, хыялдай канатлы.
Серле моң белән җыр күңлемне кузгатты.
Ялгыз бер миләштәй уйчан кыз күрдем мин. —
Ник талдың уйларга, сылу кыз? — дидем мин.
