Без җирдә кунак кына
Ташлы юлдан барганда да
Кояшка карап барам.
Ташын җыймый күңелемә
Чәчәк назларын салам.
Ташлы юлдан барганда да
Кояшка карап барам.
Ташын җыймый күңелемә
Чәчәк назларын салам.
Дәръялар купканда, Дөнъя ут йотканда, Син калсан тоткында, Мин калсам упкында. Сабыр ит аз гына, Ашыкма китәргә. Сагыштан яндырма, Ятларга калдырма /Яшәвен хакына/. Күңелләр ярасы Йөрәкне теткәндә. Ялгышлар яралып Язмышлар беткәндә. Сабыр ит аз гына, Ашыкма китәргә. Сагыштан яндырма, Ятларга калдырма /Яшәвен хакына/. Тормышнын язлары Нурларын сипкәндә, Сөюем назлары Өметен көткәндә. Сабыр ит аз гына, … Читать далее
Бер көн — табыш,
Бер көн — сагыш,
Аклы-каралы тормыш.
Табышларга — сөендереп,
Сагышларга — көендереп
Эй, сыный безне язмыш.
Фаный дөнъяларга туа кеше
Тик бәхете булмый тигездән.
Береү бәхет капкаларын ачcа,
Икенчесе сыктый сагыштан.
Агыла да болыт, ай, агыла,
Өйкем — өйкем булып кабарып.
Шул болытка текләп карый торгач,
Ни өчен соң әле капыл гына
Зиһеннәрем китте таралып?
Бар җиһанга бәхет теләп
Җирнең шары әйләнә.
Әткәй — әнкәй туганнарың,
Җан дусларың эргәдә.
Тай сымак уйнаклап тора,
Сыгылмалы билкәе,
Яшьләрдән калышмый баса
Үземнең җиңгәкәем.
Ялгызлык ул сорап килми атын-затын,
Кырык чырасын токандырыр (кабыздырыр) ялгыз хатын.
Иреннәре онытмаган сөю татын (тәмен),
Йөрәгендә, йөрәгендә уттай ялкын.
Бүген авыл-шәһәрләрдә
Ыгы-зыгы хөкем сөрә.
Барлык халык якыннарның
Зиратларын барып күрә.
Син елмайсаң көн яктыра,
Яшә шулай көлеп кенә,
Зифа каен кебек кенә,
Тормышка ямь биреп кенә.